Tær snilld

Já það má með sanni segja að helgin hafi verið snilld! Þið ykkar sem voruð ekki í bústaðnum - óheppin!!!
Ég hef grun um að þetta blogg verði í lengra lagi svo takið með ykkur nesti!

Við semsagt fórum í sumarbústað í Varmahlíð. Þetta var nú samt enginn sumarbústaður heldur bara stærðarinnar heilsárshús! Nóg pláss fyrir alla, heitur pottur og allt að gerast.

Á föstudeginum var tekið actionary þar sem stelpurnar rúlluðu yfir strákana. Ónefndur aðili karlaliðsins var kominn með samsæriskenningar um hugboð eða annars konar svindl og æsti sig svoldið upp! Hann var bara fúll af því þeir voru að tapa!
Svo var bara djamm með frjálsri aðferð eins lengi og fólk lifði.

Á laugardagskvöldinu var síðan murder mystery leikurinn og hann var að gera góóóða hluti!!! Allir fengu sinn karakter og þurftu að vera í búning. Síðan var maður í karakter allt kvöldið og það var stundum svo bilað erfitt að halda svip – þetta var alveg kast!
Minn karakter – Mariella Harrison – var alveg frábær karakter. Ég var semsagt pían sem er algjör skvísa, þarf alla athyglina og tala geðveikt hátt og er virk í öllum samtölum sem eru í gangi, auk þess var ég pían sem var búin að halda framhjá bælda eiginmanni mínum með eiginmanni systur minnar og bróður hans! Ekki nóg með það að ég hélt við eiginmann systur minnar fyrir ca 20 árum þá varð ég ólétt eftir hann svo dóttir mín er rangfeðruð! Og til að toppa þetta allt saman þá eiga dóttir mín og systursonur minn í leynilegu ástarsambandi – það sem þau ekki vita er að þau eru í raun hálfsystkini!!!
Sem manneskja sem horfir á bold and the beautiful þá verð ég að segja að þessi leikur var sú allra súrasta sápa sem ég hef kynnst – hann var æði!

Nú, sagan er fjarri því að vera búin.
Málið er nebblilega það að í byrjun leiks þá dó einn gaurinn (það lék hann enginn) og allir voru að reyna að komast að því hvað hafði gerst (minn karakter var einmitt uppá háalofti að halda framhjá þegar hann dó). Plottið var hins vegar það að hann var ekkert myrtur – það var bara slys. En það var annar aðili sem var myrtur og hver haldiði að það hafi verið?!?! Hver annar en Mariella Harrison!!!
Þannig að ég þurfti að setja á svið dauðaatriði og þar sem ég var sú sem ég var þá þurfti að gera það ógeðslega dramatískt og eitthvað (ég semsagt fékk hjartaáfall – en það var í raun ekkert hjartaáfall því mér var byrlað eitur!!)
Allavega, ég er hrædd um að ég hafi ekki verið sérstaklega trúverðugt lík því þegar ég “dó” fóru krakkarnir að reyna að bjarga mér og scheisegruppe hvað það var viðurstyggilega fyndið!!!!!
Hrefna aka Jo Robertson tók stjórnina og í einhverju paniki reyndi að bjarga mér – “setjið hana í læsta hliðarlegu” – “setjið eitthað undir lappirnar á henni” – og fólk alveg að rembast við að halda svip. Bældi eiginmaðurinn minn – Rúnar aka Harold – tók smá episode “Bjaaaaargið henni!!! Geeeeerið eitthvað!!!!”
Síðan var kallað á læknanemann – Ingvar aka Jonathan – og hann og Hrefna voru að pumpa í mig lífi – Hrefna alveg in action í hjartahnoðinu og teljandi geðvekt hátt 1,2,3,4,5 og svo blés Ingvar!!! Ég hélt í alvöru að ég myndi bara deyja úr hlátri – reyndi samt eins og ég gat að halda svip!
Ég geri mér grein fyrir því að þetta er svoldið had to be there saga en believe me – þetta var ómennskt fyndið!!!

Svo kom ég aftur inn í leikinn sem annar karakter og þá þekkti ég einn gaurinn og við stóðum saman í peningaþvætti.

Svo í lokin þá voru bækur bornar saman og fólk kom með getgátur um það hver hafði myrt John og Mariellu. Svo fengum við öll að vita hvað nákvæmlega gerðist.
Ég (Mariella) var semsagt myrt af systur minni sem var brjáluð út í mig af því eiginmaðurinn hennar var ennþá ástfanginn af mér og hún vissi að það hafði eitthvað verið í gangi. Þar að auki vorum við búnar að vera ósáttar um hestabúgarðinn sem við rekum saman (hún gerir samt allt).
En andlát Johns var semsagt slys.

Síðan var leikurinn búinn að við fórum að bera saman hvað fólk vissi og svona og það var ekki minna fyndið!
Það einmitt kom á daginn að Helgi aka Daniel Perry – eiginmaður systur minnar og faðir dóttur minnar var ennþá ástfanginn af mér og var með mynd af mér í vasanum!! Aftan á myndinni var skrifað eitthvað “I love you forever” og “our hearts will always be together” og eitthvað svona ástarbull – þetta var brjálaður húmor!

Ohhh, þetta var allt saman svo ógeðslega fyndið! Það er búið að ákveða það að þetta verður endurtekið að ári!

Stebbi og Rúnar voru með myndavélar á lofti og það voru teknar myndir af öllum karakterunum og fjölskyldumyndir og svona svo það verður allt saman sett á netið - þá getið þið hin séð hvað við vorum fín!

Síðan þegar leiknum var lokið voru greidd atkvæði um besta leikarann og við Rúnar unnum þá keppni - Harrison fjölskyldan var láááng best leikin!!! Við fengum Óskarinn (einhver borðpennafígúra) og það var varla búið að afhenda okkur styttuna þegar Nína sys braut hana!!!
Frábært!
Allavega, við rústuðum þessu!!!!

Síðan var bara farið yfir í djamm með frjálsri aðferð - við kunnum á það!!!

Ég er hrædd um að maður verði að vitna í þennan leik og þessa helgi bara að eilífu!

Ég á bókað eftir að koma með einhverja fleiri punkta frá helginni síðar - það er sko af nógu að taka! En ég held ég láti þetta nægja í bili!

Að lokum vil ég svo óska afmælisbarni dagsins, henni Nínu Kristjánsdóttur, innilega til hamingjum með afmælið!
Afmælið hennar féll svoldið í skuggann af leiknum ógurlega og heimferðinni í dag en hún fékk samt sína kossa og sín knús!
Allavega, til lukku Nína mín!

Stelpan