Karlotta og hatturinn

Þessi fyrirsögn kann að hljóma svolítið eins og barnabók en í rauninni er ég að vitna í tvær sögur sem tengjast ekki á nokkurn hátt - þ.e. Karlotta og hatturinn!

Fyrst er að segja af henni Karlottu.
Karlotta er köngulóin sem bjó sér vef við bílskúrinn úti í porti. Ástæðan fyrir því að þessi tiltekna könguló fékk nafn og síðar sögu tilætlaðri sér er sú að þetta er ein sú allra stærsta könguló sem ég hef séð hér á landi! Einnig er hún búin að vera staðföst á sínu heimili - vefnum - frá því bara ég flutti hingað inn og það var nú alltaf svoldið gaman að sjá hana þegar maður kom og fór - ýmist að taka til á vefnum sínum eða bara í biðstöðu eftir bráð.
Nú, síðan kom að því í gær að ég kom heim og tók strax eftir því að Karlotta var ekki á sínum stað. Þetta var eitthvað sem maður gat séð úr töluverðri fjarlægð sökum stærðar hennar. Ég labbaði að þeim stað þar sem vefurinn hafði verið og viti menn - það var búið að fjarlægja hann með öllu!!! Ekki tangur né tetur eftir af vefnum eða Karlottu sjálfri!!!
Þetta þótti mér svolítið skítt - greinilegt að einhver hefur tekið sig til og hreinsað vefinn alveg burt og trúlega drepið eiganda hans - allavega gert heiðarlega tilraun til þess!!!
Þannig að - þessi saga er sögð í minningu Karlottu - megi hún hvíla í friði!

Nú, þá er það sagan af hattinum.
Þessi hattur er semsagt ótrúlega flotti og skvísulegi hatturinn minn sem ég keypti mér í Oasis fyrir um ári. Ég kíkti út með krökkunum í gær og þar sem það var búið að vera að rigna og það var hálf rigningarlegt úti ákvað ég að taka hattinn með á djammið.
Þetta var ekkert vandamál fyrr en allt í einu þar sem ég sit á Hressó er hatturinn rifinn af mér. Ég sný mér við og þá er það einhver pía sem er að máta hann. Hún fer að tala um að þetta sé geðveikur hattur og hvað hann fari henni vel og hvort ég vilji ekki gefa henni hann! Já veistu, nei ég held ekki! Hún býður mér 5.000 kall - "nei, þetta er hatturinn minn!!" Þá býður hún mér 10.000 kall - "nei, þetta er hatturinn minn og ég ætla ekki að selja þér hann!!!"
Pían fer í burtu og "klagar" í kærastann sinn sem kemur - alveg nett brjálaður - til mín og fer að rífast við mig um það að ég "eigi" að selja þeim hattinn!!!
Ég vil benda á að þetta var allt saman rosalega furðulegt!
Gaurinn heldur áfram að rífast - er orðinn tiltölulega æstur út af þessu öllu saman (sem ég hreinlega skil ekki) og ætlar ekki að gefast upp - hann var ekki að skilja það sem ég sagði við hann að þetta væri hatturinn minn og ég ætlaði ekki að selja hann!!!
"Hvað er eiginlega að þér skiluru?!?! Ég er að bjóða þér 10.000 kall fyrir hattinn - af hverju ferðu ekki bara í Hagkaup og kaupir þér nýjan fyrir 100 kall?!?!?"
Ég horfði bara á hann - "af hverju ferð ÞÚ ekki í Hagkaup og kaupir þér hatt fyrir 100 kall?!?!"
Þá fattaði hann að ég var ekkert að fara að gefast upp svo það kom - "hey, leyfðu henni þá allavega að máta hattinn aftur!"
Yeah right - svo þið getið stolið honum - kemur ekki til greina!
Það fannst honum rosalega dónalegt - að ég ætlaði ekki að leyfa henni að máta hattinn í síðasta sinn (eins og þetta væri einhver deyjandi ættingi eða eitthvað)!
Á þessu stigi samræðnanna ákvað ég að þetta væri bara búið - snéri mér bara undan og hætti að hlusta á hann! Hann var ekki sáttur við það en ég flokkaði það sem hans vandamál. En ég passaði mig alveg á því að halda í hattinn þangað til ég sá að þau voru farin út!!!
Það er alveg á hreinu að þetta atvik fer á topp 10 listann yfir furðulega hluti ég lendi í á djamminu!!!

Og þar með hafiði bæði söguna um Karlottu og söguna um hattinn!!

Stelpan