Alveg mögnuð

Já ég er búin að komast að því að ég er hreint mögnuð - þ.e.a.s. rafmögnuð!
Ljósaperurnar heima hjá mér gera ekki annað en að springa með látum!

Ég sat heima hjá mér eitt kvöldið í rólegheitum að glápa á kassann. Tek svo þá ákvörðun að pússa á mér neglurnar svo ég labba inn á bað til að ná í nagladótið mitt. Þegar ég kveiki ljósið sé ég bara bláan blossa og síðan verður allt svart! Rafmagnið bara farið af pleisinu eins og það leggur sig!
Svo ég næ í kerti og fer að leita út um alla íbúð að rafmagnskassanum (þar sem ég hef aldrei lent í þessu áður). Eftir nokkra leit fann ég hann (á mest obvious staðnum) og kíki á stöðu mála. Jújú, viti menn - tvö öryggi niðri, svo ég skelli þeim bara upp og bíð eftir að eitthvað gerist!
Ekkert!
Great - hvað gera bændur þá!
Eftir að hafa talað við bæði Nínu og mömmu komst ég að þeirri niðurstöðu að einhversstaðar í húsinu hlyti að vera einhverskonar master-rofi - svo - ég fer niður í kjallara (sem ég hef by the way aldrei komið í) og finn master-töfluna - skelli kvikindinu í gang og hvað gerist - jú rafmagnið kemur aftur á! Thank god!
Þetta kann kannski ekki að hljóma sem eitthvað brjálað spennandi saga - en svona fyrir mig - in the moment - þá var þetta bara heavy duty!

En rafmögnun mín fellst ekki bara í þessari einu peru - það er alltaf allavega ein sprungin pera í íbúðinni - þær springa alveg villt og galið, hver á fætur annarri!
Þessa stundina eru 2 sprungnar sem ég á eftir að skipta um - um daginn voru þær 3 og þarf af voru báðar perurnar á klósettinu sem sprungu sama daginn!
Svo um daginn tókst mér að slá út öllu rafmagninu niðrí sal í Skógarhlíðinni - það var held ég reyndar bara hitablásarinn sem ég setti í samband en samt - það hlýtur að teljast með!

Svo ef þið ætlið að bjóða mér í heimsókn verðið þið bara að vera reiðubúin því að það gætu bara öll ljós farið - eins gott að vera búinn að byrgja sig upp af kertum fyrir það!

Stelpan