Stelpan

Af hverju að hafa svart þegar maður getur haft bleikt!

þriðjudagur, janúar 09, 2007

Kálhaus

Vá - tvö blogg á einum degi eftir langt frí - talandi um blogg-overload!

Ástæða þessa seinna bloggs er hin merkilega Bónusferð sem ég fór í áðan.
Þessi Bónusferð var þannig séð ekkert frábrugðin öðrum Bónusferðum - útlenska konan sem lagði í fatlað stæði og var sjúklega ánægð með sig að finna stæði svona nálægt... kallinn sem bara gat ekki hætt að tala við kassadömuna og stoppaði alla afgreiðslu á meðan - you know, the usual.

Ég semsagt fór með listann minn og fann flest á honum. Það sem ég ekki fann var t.d. kálhaus - venjulegur iceberg kálhaus.

Það er nefninlega þannig að það er farið að vera dálítið happa glappa hvort maður finnur kálhaus eða ekki - oft er bara til kál í poka (frá Sollu og félögum).
Persónulega er ég ekkert svo hrifin af káli í poka. Yfirleitt er það komið á síðasta söludag þegar maður kaupir það og það er oftast hálf blautt og múshí. Og ef maður lætur sig hafa það að kaupa sér kál í poka þá getur maður ábyrgst að kálið er ónýtt daginn eftir.

Svo er það annað með kál í poka - einn poki er helmingi dýrari en þokkalegur kálhaus svo ég reyni að leggja það í vana minn að kaupa það ekki.

Eins og áður sagði - ekki til kálhaus í Bónus.
Svo - ég sleppti því bara að kaupa kál og hélt mína leið.

Á leiðinni heim ákvað ég að koma við í Nóatúni og kaupa mér kálhaus.
Viti menn - ekki til kálhaus í Nóatúni - bara kál í poka.
Pirr!

Nú var ég orðin staðráðin í því að ég skyldi finna mér kálhaus svo ég fór í búðina sem hingað til hefur aldrei klikkað á kálhausnum - 11-11 Skúlagötu.
Ég bruna þangað og hvað finn ég - 2 pínulitlir og verulega vafasamir kálhausar - og að sjálfsögðu kál í poka.
Enn geng ég út kálhauslaus og búin að ákveða að heim fari ég ekki fyrr en ég finn kálhaus!

Svo, ég settist út í bíl og velti því fyrir mér hvaða búðir væru nálægar - ég nennti ómögulega að fara eitthvað langt! Var því stefnan tekin á 10-11 Lágmúla því þar fæst nú yfirleitt allt.
Mér til dálítillar undrunar voru til kálhausar þar. Þeir voru ekki margir, ekki stórir og rétt sluppu réttu megin við vafasömu línuna - en kálhausar engu að síður.
Ég valdi mér haus og snéri mér við og þar blasti við mér heill rekki af káli í poka.
Dýrasti pokinn þar var á um 500 krónur!
500 krónur gott fólk!!! Fyrir kál í poka!!!
Nei takk - ég borgaði 180 krónur fyrir kálhausinn minn og hélt heim!

En svona í alvöru - hvert er heimurinn að fara þegar maður getur ómögulega keypt sér kálhaus - bara kál í poka?!

Stelpan

p.s. nei ég keypti ekki ost!