Stelpan

Af hverju að hafa svart þegar maður getur haft bleikt!

miðvikudagur, maí 09, 2007

Blogg á ný

Jæja góðir hálsar - þá er komið að því - blogg!

Ég get ekki gefið neina haldbæra skýringu á því hvers vegna svo langt frí var tekið og ekkert bloggað í meira en mánuð! Kannski er það þó helst að ég finn það ítrekað þegar ég ræði við vini og kunningja að mér finnst enginn lesa þetta blogg og það hefur ef til vill dregið eitthvað úr mér kjarkinn!
En - ég get víst ekki brugðist þeim fáu sem leggja leið sína hingað inn og því ótrauð áfram.

Nú - ég held að það sé deginum ljósara að það "merkilegasta" sem á daga mína dreif meðan á "fríinu" stóð hafi verið axlarævintýrið mitt!
Almáttugur!

Mér tókst semsagt að fá svo svakalega heiftarlega bólgu í axlarliðinn að ég gat í nokkra daga ekki hreyft handlegginn neitt!
Jemundur minn - ég hef aldrei kynnst öðrum eins sársauka! Ég varð að sitja uppí sófa þar sem ég var búin að raða púðunum eftir hentugleik og bara vera kyrr!
Engin hreyfing var leyfileg!
Fyrir utan það að ég hreinlega gat ekki hreyft handlegginn - það var ótrúlega spes!
Með því að vera fullkomnlega hreyfingarlaus losnaði ég við stingandi sársaukann og fann í staðinn bara sjúkleg óþægindi og seyðing niður í handlegg!
Og já - það þarf kannski ekki að taka það fram að ég svaf nánast ekkert í nokkrar nætur!

Vitiði - ég held ég geti fullyrt að þetta hafi verið aumasta vika lífs míns!
Ég sat hreyfingarlaus uppí sófa í heila viku!!!
Og - ef ég óvart hnerraði eða eitthvað álíka ómerkilegt þá bara fór ég að gráta!
Þetta var svo sjúklega vont og ég var ekkert búin að sofa og ég átti svo bágt! Þetta var bara alveg ótrúlega erfitt allt saman!

En - það sem bjargaði aumingjanum mér var að ég fór til læknis sem sprautaði sterum í öxlina á mér og eftir það byrjaði þetta allt saman að lagast - hægt og bítandi!
Það eru komnar einhverjar tvær og hálf vika síðan þetta rugl byrjaði og ég er svona nokkurnveginn búin að ná mér aftur. Er búin að mæta stíft til sjúkraþjálfara og vona að ég fari brátt að vera útskrifuð hjá honum!

Eiginlega það eina sem eftir situr er pínulitli, kringlótti marbletturinn sem ég fékk eftir hrossasprautuna hjá lækninum! Upphaflega var hann svar/fjólu/rauður en hann er búinn að lýsast um nokkra tóna og er að detta í rauð/gula fílinginn!
Gaman að því!

En að því sögðu ætla ég að láta gott heita í bili og heiti því að næsta blogg mun koma innan mánaðar!

Stelpan