Fiskinn minn...

... nammi nammi namm!

Jæja, þá eru útlendingarnir okkar farnir heim.
Unnur Ósk (frænka mín frá ameríkurinni) og Walter kærastinn hennar eru búin að vera á klakanum síðustu 10 daga og hefur lífið snúist voða mikið um þau á meðan.

Greyið Walter - ameríkani inn að beini - var látinn borða ógrynni af íslenskum mat: flatkökur, hangikjöt, rúgbrauð, skyr, harðfiskur, svið, hvalur og fleira í þeim dúr.
Einnig var farið á Bæjarins Bestu eftir mikla umræðu um hvernig þessar pylsur væru bestar í bænum og öðruvísi en aðrar pylsur og bla bla bla.
Það var því alveg hreint magnaður svipurinn á honum þegar hann sá pylsuvagninn því hann var búinn að sjá fyrir sér einhverja risastóra skyndibitakeðju!
En hann tók þessu nú öllu eins og maður og borðaði allt sem að honum var rétt!

Síðan var ákveðið að fara með mannskapinn í sjóstangveiði á laugardaginn - yours truly fór auðvitað með.
Þar var nú mikið veitt og mikið gaman (þó báturinn hafi stigið ölduna fullmikið á köflum).
Og ég hreinlega gat ekki stillt mig um að taka lagið svo ég söng fyrir fólkið um hana Stínu litlu og fiskinn minn!

Svo var það best þegar við vorum á leið í land.
Sjóararnir sem sáu um túrinn tóku sig til á leiðinni til baka og gerðu að öllum fisknum - bara til að vera búnir að því.
Svo stoppum við aðeins á leiðinni og þeir segja okkur bara að kasta út á meðan þeir dunda sér í fisknum og við gerum það.
Sumir veiddu fisk en eitthvað gekk hægt hjá mér svo ég dró inn. Þar sem ég er að draga inn finn ég að ég er greinilega kominn með fisk á - þó svo hann tæki eitthvað lítið í - þetta var svoldið furðulegt.
Allavega - ég dreg inn og hvað skyldi ég hafa veitt - jújú - flakaðan fisk!
Geri aðrir betur!!!

Þá hafði greinilega einn af fiskunum sem búið var að gera að verið kominn niður í djúpin og mér hefur tekist að húkka hann upp á leiðinni!
Klárlega lang svalasta veiðin þann daginn!!!

En... við veiddum hvorki plokkfisk né fiskibollur!
Klúður!

Stelpan