Finnland

Jæja, þá er skvísan komin aftur frá Finnlandi þar sem hún sótti og tók virkan þátt í 12. ráðstefnu ECSS (European College of Sport Science fyrir þá sem vilja vita).
Það þarf varla að taka það fram að ég rúllaði upp kynningunni sem ég hélt og var landi og þjóð til sóma!

Tilgangur þessa bloggs er nú ekki að ræða ráðstefnuna sjálfa út í þaula enda þykist ég nokkuð viss um að lesendur verði þá fljótir að hætta lestri!
Frekar hafði ég hugsað mér að ræða aðeins þá upplifun sem Finnland er!

Í fyrsta lagi - matur.
Eftir vikudvöl í Finnlandi þori ég að slá því föstu að Finnar eru ekki mikil matþjóð!
Almennt var maturinn - ég segi ekki slæmur, en þeim tókst nokkrum sinnum - með einbeittum brotavilja - að fara frekar illa með gott hráefni! Það bara verður að segjast!
Annars voru þeir ekkert mikið að taka sjénsinn á því og buðu því ítrekað upp á salat!

Ráðstefnan sjálf stóð í 4 daga - frá hálf 9 að morgni til ca 7 að kvöldi.
Manni var svo frjálst að sitja eins mikið (eða lítið) af ráðstefnunni og maður vildi - en við vorum meira og minna þarna allan daginn.
Einu sinni yfir allan daginn - klukkan hálf 2 til að vera nákvæm - var boðið upp á mat og í öll skiptin var boðið upp á salat!!!
Það var reyndar tvisvar sem einhverkonar gúllas-réttir voru líka í boði en þeir voru svona... segjum bara að ég borðaði nóg salat! Svo var einu sinni boðið upp á kjúklinga-dæmi og það var nú alveg þokkalegt!

Nú - svo var svona lokahóf fyrir ráðstefnuna - og hvað var í boði?
Salat - tvær týpur!
Þeir voru reyndar grand á því þetta kvöldið og höfðu með lax og roast beef.
Það skal tekið fram að þetta var standandi partý og alls engir hnífar í boði til að borða með! Það er því skemmst frá því að segja að það var ekki auðvelt að borða roast beafið!!!

Annar liður - skemmtanalíf
Á föstudagskvöldið stóð ráðstefnan fyrir smá gilli undir nafninu "Friday night rocks".
Allir voru frekar spenntir fyrir því hverju Finnarnir myndu taka upp á og bjartsýnustu sálir spáðu því að skrímslin í Lordi myndu láta sjá sig - sem varð svo að sjálfsögðu ekki raunin.
Þetta byrjaði nú þokkalega - þetta var haldið í íþróttasal og nóg af bjór og cider - og stuttu eftir að við komum byrjaði einhver hljómsveit að spila.
Þetta var bara svona cover-band og alls ekki slæmt sem slíkt - náðu upp fínni stemmningu í húsinu og við stóðum þarna Íslendingarnir ásamt hinum og dilluðum okkur og sungum með - voða gaman allt saman.
Svo eftir einhvern klukkutíma af spileríi voru þeir búnir með sinn skammt, voru klappaðir upp í eitt lag og yfirgáfu svo sviðið.

Það sem svo tók við var... það var... alveg ótrúlegt!
Ég veit eiginlega ekki hvernig ég á að lýsa þessu því ég held ég búi ekki yfir orðunum til þess!
Við stóðum öll - orðlaus - í svoldinn tíma og veltum því fyrir okkur hvað væri eiginlega í gangi!
Hvað haldiði að Finnarnir hafi ákveðið að væri frábært skemmtiatriði milli rokk-banda?!
Anyone?!?!
Nei, hélt ekki - skemmtiatriðið var einhverskonar ping-pong tölvuleikur sem var varpað upp á skjá!
Ekkert hljóð - ekkert annað með - bara tölvuleikur - í rúman hálftíma!!!!!

Þetta var náttúrulega alveg ævintýralega leiðinlegt - eins og gefur að skilja - og öll sú stemmning sem bandið á undan var búið að skapa hrapaði með tilheyrandi brotlendingu til jarðar!
Þetta var alveg ótrúleg upplifun - ég get alveg ábyrgst það að ef ykkur vantar leiðinlegt partýtrix til að losna við alla gesti - þá er þetta það!!!

Svo þegar tölvuleiknum lauk steig á önnur cover-sveit á svið og hún var alls ekki slæm heldur.
Ég átta mig ekki á því hvaða illa afl fékk Finnana til að fremja slíkan verknað og því er kannski best að hafa sem fæst orð um það!

Að lokum - Finnarnir sjálfir.
Þeir eru alls ekki slæmir - tungumálið alls ekki eins hart og asnalegt og ég var búin að ímynda mér og upp til hópa voru þeir ansi líkir okkur Íslendingunum.
Meira að segja svo líkir að hvert sem ég fór var töluð finnska við mig.
Úti í búð, á barnum, á ráðstefnunni, á flugvellinum, á förnum vegi - alls staðar hélt fólk að ég væri Finni.
Einn stoppaði mig úti á götu og spurði mig vega - skemmst frá því að segja að það tókst ekki.
Svo var ég útí búð og afgreiðslukonan ávarpaði mig á finnsku - ég svara til baka á ensku "excuse me?" og þá var spurningin endurtekin - á finnsku!!!
Þetta kom þónokkrum sinnum fyrir mig.
En það var svosem fínt - maður féll greinilega vel inn í fjöldann!

En svona á heildina litið var þetta hin fínasta ferð - Finnland sjálft náttúrulega alveg ofsalega fallegt - 50/50 land og vatn - og þar sem er land eru tré! Það er bara þannig!
En... ég held ég láti þessari analýsu minni lokið í bili - það kemur eflaust eitthvað fleira frá Finnlandi við tækifæri!

Stelpan