Generalprufa

Jæja - á morgun er stóra stundin!!!

Það er ekki laust við að það búi stresspúki í maganum á manni þessa dagana.
Púkinn virðist þó stækka og minnka eftir eigin hentugleik!
Stundum er ég svo stressuð að það liggur við sturlun og ég er næstum því farin að gráta af óútskýrðum ástæðum!!! En samt bara næstum því!
Svo koma stundir þar sem ég er svo ótrúlega ánægð með sjálfa mig og hvað ég kann þetta nú allt saman vel.

Áðan tók ég nett stresskast og að miklu leyti pirringskast líka.
Þá stundina fannst mér ég ekki kunna neitt og pirraði mig endalaust á því hvernig á því standi að ég sé að fara í próf á morgun sem ég hef haft 2 ár til að búa mig undir - og ég sé bara algjörlega óundirbúin?!?!?!!!!!!!
Þá stundina langaði mig að rífa fyrirlesturinn í sundur með fylgjandi öskrum og blótsyrðum - og fara svo að gráta!
Mér tókst samt að hemja mig og komast yfir mesta pirringinn - til þess þurfti þó mikið af djúpri öndun og sannfærandi hugsunum um eigið ágæti!

Svo hélt ég smá "generalprufu" áðan.
Þá kom einhver smá hópur fólks saman og hlustaði á mig flytja fagnaðarerindið - og gagnrýndi svo.
Það kom mér dálítið á óvart hvað gagnrýnin var í rauninni minniháttar. Aðallega var verið að setja út á að ég þyrfti að gefa mér lengri tíma til útskýringa og endurtaka fyrir hvað skammstafarnirnar standa.
Þetta þykir mér lítið mál því tíma hef ég - og útskýringarnar og skammstafanirnar kann ég.
Svo kom að sjálfsögðu smá gagnrýni á það hvað ég tala hratt - en það er viðvarandi vandamál sem ég veit af og reyni eftir allra bestu getu að laga.

Eftir þessa generalprufu er ég töluvert rórri.
Ég veit að ég á eflaust eftir að tala of hratt, segja "nú..." allt of oft og hnjóta um einhver orð - eins og alltaf þegar ég er stressuð - en nú er ég í það minnsta sannfærðari um að það sem ég er að tala um komist til skila til áhorfandans og fyrirlesturinn bjóði ekki upp á endalaust magn spurninga sem erfitt er að svara.

Hvað dómarana sjálfa varðar þá ætla ég bara að halda áfram að minna sjálfa mig á að það er ég sem er sérfræðingurinn og allt veit!
Því til stuðnings þá hafði annar prófdómarinn samband við mig í haust (áður en ákveðið var að hann yrði prófdómari) og hann bað mig um að koma upp á Laugarvatn og kenna áreynslulífeðlifræðina fyrir hann því: (I quote) "þú kannt þetta miklu betur en ég!!!"

Samt bið ég ykkur öll að biðja fyrir mér - það getur ekki sakað að hafa þann almáttuga með sér í liði!!!
Og ef allt fer að óskum - sem er nú ansi líklegt - þá mun næsta blogg verða skrifað af meistara!!!

Stelpan